Informujemy, że wystawę można już oglądać na terenie lubińskiego ZOO, gdzie będzie dostępna do zakończenia Hubertusa – do dnia 3 października 2026 r.
„Ocalone nie tylko w obiektywie” – wystawa fotografii przyrodniczej
Wystawa fotograficzna „Ocalone nie tylko w obiektywie” to wyjątkowe przedsięwzięcie poświęcone ochronie polskiej przyrody, zachowaniu różnorodności biologicznej oraz działaniom podejmowanym na rzecz odbudowy populacji rodzimych gatunków zwierząt. Ekspozycja została przygotowana przez Komisję Kultury Łowieckiej Naczelnej Rady Łowieckiej i stanowi próbę pokazania, że współczesne łowiectwo może być związane nie tylko z tradycją i gospodarką łowiecką, ale również z troską o środowisko naturalne.
Głównym celem wystawy jest zwrócenie uwagi na potrzebę ochrony przyrody oraz przedstawienie efektów wieloletnich działań podejmowanych przez myśliwych, leśników i naukowców zajmujących się ochroną środowiska. Tytuł wystawy ma znaczenie symboliczne. Fotografie nie są bowiem wyłącznie zapisem piękna przyrody, lecz opowiadają o gatunkach, które dzięki odpowiedzialnym działaniom człowieka udało się zachować, odbudować lub ponownie wprowadzić do określonych obszarów. Wystawa pokazuje więc, że za każdym przedstawionym na zdjęciu zwierzęciem kryje się często wieloletnia praca wielu ludzi.
Prezentowane fotografie ukazują bogactwo polskiej fauny oraz jej naturalne środowisko. Można zobaczyć zarówno duże ssaki, jak i ptaki, których obecność w polskim krajobrazie jest wynikiem prowadzonych programów ochrony i restytucji. Wśród pokazanych gatunków znajdują się między innymi żubr, ryś, ptaki wodnobłotne, drapieżne, rodzime kuraki, ale też zwierzyna łowna oraz inwazyjne gatunki obce, czyniące ogromne szkody w rodzimej faunie. Zdjęcia przedstawiają zwierzęta w ich naturalnym otoczeniu – w lasach, na łąkach, polach i terenach podmokłych. Nie są to wyłącznie efektowne portrety zwierząt. Ich zadaniem jest także pokazanie zależności pomiędzy poszczególnymi gatunkami a środowiskiem, w którym żyją, oraz uświadomienie odbiorcy, jak ważne jest zachowanie odpowiednich warunków do ich bytowania.
Fotografie wykorzystane na wystawie zostały wykonane przez osoby związane z łowiectwem, przyrodą i leśnictwem, posiadające doświadczenie w obserwowaniu dzikich zwierząt. Dzięki temu zdjęcia mają nie tylko walory artystyczne, ale również edukacyjne. Autorzy starają się uchwycić zwierzęta w naturalnych sytuacjach, pokazując ich zachowania, wygląd i relacje ze środowiskiem. Fotografia staje się w tym przypadku narzędziem popularyzacji wiedzy przyrodniczej oraz sposobem na zainteresowanie odbiorców problematyką ochrony gatunków. Wystawa pokazuje, że aparat fotograficzny może dokumentować nie tylko piękno natury, ale również efekty działań podejmowanych dla jej zachowania.
Pomysłodawcami i osobami zaangażowanymi w przygotowanie przedsięwzięcia są prof. UAM dr hab. Aleksandra Matulewska oraz Henryk Maciej Dwornik, związani z Komisją Kultury Łowieckiej Naczelnej Rady Łowieckiej oraz przedstawiciele komisji kultury przy okręgach PZŁ. Ich zamierzeniem było stworzenie projektu łączącego edukację przyrodniczą, fotografię oraz prezentację dorobku związanego z ochroną rodzimych gatunków. Wystawa jest przykładem współpracy środowisk łowieckich, naukowych i przyrodniczych, których wspólnym celem jest zwiększanie świadomości społecznej dotyczącej odpowiedzialności za przyszłość polskiej przyrody.
Ekspozycja była prezentowana już w kilku miejscach w Polsce. Jej inauguracja odbyła się w Centrum Edukacji Przyrodniczej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie w kwietniu 2026 roku. Następnie wystawa była pokazywana w wielu miejscach na terenie całego kraju. W Okręgu Legnickim Polskiego Związku Łowieckiego prezentowana będzie w wielu miejscach podczas lokalnych wydarzeń. Aktualnie jest dostępna na terenie ZOO w Lubinie gdzie będzie można ją obejrzeć przez cały wrzesień i początek października.
„Ocalone nie tylko w obiektywie” jest zatem czymś więcej niż wystawą fotografii przyrodniczej. To opowieść o odpowiedzialności człowieka za świat, którego myśliwi są częścią. Prezentowane obrazy przypominają, że ochrona przyrody nie ogranicza się do tworzenia rezerwatów czy przepisów prawnych. Wymaga także wiedzy, systematycznej pracy, współpracy różnych środowisk i zaangażowania kolejnych pokoleń. Fotografie pozwalają spojrzeć na przyrodę z bliska, ale przede wszystkim skłaniają do refleksji, że to, co dziś możemy podziwiać w naturze, nie zawsze jest dane raz na zawsze. Dzięki takim inicjatywom piękno polskiej fauny może być nie tylko zachowane w obiektywie, lecz także – co znacznie ważniejsze – zachowane w rzeczywistym świecie.
